Koffie in de kerk

Zo was “Koffie in de Kerk” over

Ontmoeten (3)

Ontmoeting met de Andere

Voorovergebogen ontwaar je geen horizon. Met je blik afgewend bemerk je geen mensen om je heen.
Met je ogen naar beneden zie je jezelf niet eens in de spiegel. Slechts met je hoofd opgericht kan je jezelf en anderen aankijken, oog in oog.
Slechts met je ogen omhoog zie je anderen of bespeur je de Ander. Oog omhoog, zo wordt ontmoeten echt mogelijk...

Gesloten handen botsen of boksen. Daarmee duw je anderen weg. Gesloten handen kunnen niet geven of ontvangen. Ze zijn afgesloten, soms verkrampt.
Met open handen kan je onthalen, verwelkomen, uitnodigen. En de hand reiken doe je met open, uitgestrekte handen.
Gemeenschap vormen doen we door samen de handen in elkaar te slaan. Hand in hand, zo wordt een ander samenleven echt mogelijk en kan Gods droom dagen...
(PH)

 "Niemand heeft God ooit gezien" schrijft Johannes. Toch geloven we dat Hij ons tegemoet komt en in Jezus zelfs tastbaar in ons midden was.
In de persoon van Jezus kunnen we God ontmoeten. Ben ik op één of andere manier God in mijn leven al op het spoor gekomen? Hoe ging dat in zijn werk? Waar kan ik God ontmoeten? Wat helpt me daarbij? Bepaalde plaatsen, bepaalde personen, bepaalde handelingen, enz.? Wat leidt me af?
Onderneem ik iets om deze ontmoetingen te verzorgen of te koesteren? Welke invloed hebben deze ervaringen in mijn leven gehad?
Hoe kan onze geloofsgemeenschap daarbij een hulp zijn? (PH)

Lees hier de getuigenis van Marina     Jacqueline

Wat doet een doorsnee Ranstenaar op een zondagmorgen om 9.30 u.? Ik kan me voorstellen dat er heel wat mensen dan genieten van een ontbijt met pistolets, croissants en koffiekoeken. Voor een 40-tal parochianen was deze zondag weer een uitzondering op die goede Vlaamse gewoonte. Voor de 29ste keer al hielden we Koffie in de Kerk. De laatste editie van dit werkjaar was de derde in een reeks rond ons jaarthema ‘Ontmoeten’. Na ‘Ontmoeting met jezelf’ en ‘Ontmoeting met de anderen’, hadden we deze keer gekozen voor ‘Ontmoeting met de Andere’ als onderwerp. En zoals gewoonlijk werd dit onderwerp ingeleid door drie mensen uit onze parochie, die bereid waren hierover een getuigenis te brengen.

Marina kwam vol vuur vertellen over de keuzes die haar leven kleuren. Reeds bij haar Vormsel was het voor haar duidelijk dat het volgen van Jezus’ spoor een belangrijke keuze was in haar leven. ‘Er helemaal zijn voor anderen’ dat is het ideaal waartoe Jezus haar in het Evangelie oproept wanneer hij zegt: ‘Wat je voor de minsten hebt gedaan, dat heb je voor Mij gedaan’. Wat dit kan betekenen in haar leven, heeft ze als jongere geleerd tijdens haar inzet bij de jongerenkerk en nu als volwassene wordt ze aangevuurd door haar engagement in de Focolarebeweging. In vele aspecten van haar leven maakt ze deze keuze concreet. Zo bleef ze zoeken naar een mogelijkheid tot verzoening in een conflict met een collega op school en haar volhouden werd beloond zodat er een hechte vriendschap ontstond. Een gelijkaardige ervaring van herstel van gebroken relaties overkwam haar naar aanleiding van het gelijktijdig overlijden van haar schoonvader en zijn zus. Deze droevige gebeurtenis gaf haar de mogelijkheid om opnieuw contact te leggen met een nonkel en dit groeide intussen uit tot een rijke familierelatie.
Al deze ervaringen hebben bijgedragen aan haar overtuiging dat God aanwezig is in het hart van elke mens. Het is dan ook normaal dat je God zelf zoekt in het diepste van je hart.

Voor Jacqueline blijkt bij het lezen van de Bijbel dat de mens voortdurend op zoek is om God te ontmoeten. Vooral in de woorden uit Johannes 1, waar geschreven staat dat God liefde is, wordt het duidelijk dat we God kunnen ontmoeten in het goede, maar ook in het lijden. Dit maakt dat we God soms heel dichtbij ervaren, maar soms ook heel veraf. Jacqueline liet ons delen in een heel concrete ervaring uit de doopselcatechese die dit perfect illustreert. Mede door haar Godsvertrouwen, haar luisteren en ingaan op de verschillende beleving van de ouders bij een nieuwe geboorte, na het verlies van een eerste kindje, kon ze bewerken dat man en vrouw elkaar terugvonden. Anderzijds, langs het medeleven van anderen in moeilijke situaties, zoals bij haar maandenlange hospitalisatie en bij de ziekte van Bruno, kan Jacqueline alleen maar dankbaar zijn in het besef dat God altijd aanwezig is.
Dit ondervindt zij ook in de natuur, de schepping van alles, alsook bij een geboorte van een kind. Dankbaarheid om al dit nieuwe leven!
Ontmoeting met de Andere beleeft ze onder andere ook in het gebed en in het samen lezen van de Bijbel. Het is een manier om in relatie te gaan met God, om in relatie te gaan met elkaar en om er te kunnen zijn voor elkaar.

De laatste getuige was Bart. Als we spreken over ontmoeting met de Andere dan is de eerste vraag: ‘Wie of wat is die Andere?’ Aangezien God voor ons niet te vatten is, kunnen we alleen over hem spreken in beelden. Een verhaal dat Bart hiervoor erg blijft aanspreken is de ontmoeting van Mozes met God in de brandende braamstruik. Dit verhaal geeft het wezen van God heel goed weer: Jahweh maakt zich bekend als ‘Ik ben er voor jou’. Dit staat in duidelijk contrast met de Baäl wiens naam verwijst naar ‘hebben’.
De belangrijkste herinneringen aan een ontmoeting met de Andere liggen voor Bart op intense momenten van zijn leven: in nederigheid bij de grootsheid van de natuur, in de geboorte van een kind, bij het overlijden van enkele zeer dierbare familieleden. Maar zonder twijfel hangt de ontmoeting met de Andere altijd samen met een ontmoeting met anderen en dat is net de boodschap die Jezus ons heeft gebracht. Zoals God er is voor ons, zo moeten ook wij er zijn voor elkaar. En zo komen we misschien bij een antwoord op de vraag aan het begin van zijn getuigenis: zijn wij dan toch geschapen naar Gods beeld en gelijkenis?

Zoals je je wel kan voorstellen, ontstonden er na deze drie getuigenissen, levendige en boeiende gesprekken in de verschillende groepjes die nadien werden gevormd. En zoals steeds was er ook nu tijd om te genieten van een lekker kopje koffie en een stukje gebak alvorens we samen Eucharistie vierden. We kunnen weer terugkijken op een geslaagde 29ste Koffie in de Kerk, waarbij onze dank vooral uitgaat naar Marina, Jacqueline en Bart voor de inspirerende getuigenissen.
P.K.                                                                                                                                                     Bekijk het fotoverslag.

***

naar boven ^