Koffie in de kerk

Zo was “Koffie in de Kerk” over

Trouw

Zo verliep het gebeuren...                                     Klik hier voor het uitgebreid fotoverslag.

Het is een druilerige zondagmorgen. Rond 9 uur is er weer een ongewone drukte rond de kerk van Ranst. De voorbereidingen voor “Koffie in de Kerk” zijn volop aan de gang. De kerk wordt gedeeltelijk herschikt, de koffie wordt opgezet, de kopjes en de glazen worden klaar gezet voor gebruik en niet te vergeten: enkele vrijwilligers hebben hun bakkerstalenten ontplooid, met een resultaat dat uitnodigt om er meteen van te beginnen smullen.
Maar voor het zover is, hebben we nog de vaste ingrediënten van Koffie in de Kerk: enkele mensen uit onze parochie komen getuigen hoe zij trouw, het thema van vandaag, in hun leven beleven.

Eerst komt Jan-Theo zijn verhaal vertellen. Hij is in zijn jeugd wel in contact gekomen met de christelijke godsdienst, maar als kind werd hij niet gedoopt. Zelf heeft hij op latere leeftijd heel bewust de beslissing genomen om zich te laten dopen om deel uit te maken van de Kerk.
Trouw associeert Jan-Theo met 3 begrippen: geloof, vertrouwen en wantrouwen. Geloof is een innerlijke overtuiging dat je de juiste weg gaat door Jezus na te volgen in je leven. ‘Je bent wat je doet’ is een belangrijk uitgangspunt hierbij.
Vertrouwen en wantrouwen zijn zaken die hij als zakenman regelmatig ervaart. Doorheen de tijd heeft hij geleerd dat het niet de moeite loont om tijd te steken in mensen die je wantrouwt maar dat handelen met mensen op wie je kan vertrouwen wel kan. Dit principe hanteert hij intussen ook in zijn privé-relaties.

Lieve is opgegroeid en volwassen geworden in een godsdienstige omgeving. Haar eerste godsdienstige herinnering situeert zich rond de leeftijd van 3 jaar, maar ook in haar verdere jeugdjaren waren God en Jezus altijd duidelijk aanwezig. De trouw aan Jezus die ze onderschreef bij het zingen van het beloftelied heeft ook in haar latere leven handen en voeten gekregen. Toen ze beslisten om te huwen was dat met God als eerste getuige en beschouwden ze dat als een heilige verbintenis zodat ook doorheen de jaren gebed en zegening deel bleven uitmaken van dit verbond. In hun leven als gehuwden blijft altijd een plaats voor God, door het bijwonen van de zondagsviering of door een moment van rust in drukke dagen. Zelfs in moeilijke momenten, wanneer het leek dat God ver weg was, heeft Lieve er altijd op vertrouwd dat God haar opving.
Geloof is echter een medaille met twee zijden: strijd en inkeer. Trouw zijn aan je godsgeloof impliceert ook dat je keuzes maakt in je leven. Een eenvoudige levensstijl met een uitdrukkelijk engagement voor de gemeenschap zijn daar voorbeelden van.

Karl bouwt zijn getuigenis op rond vier kernideeën. Ten eerste vindt hij het erg belangrijk om trouw te zijn aan jezelf. Keuzes maken en ervoor opkomen, op zoek gaan naar je eigen idealen en doorzettingsvermogen tonen bij de realisatie ervan, iemand zijn waarop anderen kunnen bouwen en getuigen van zijn geloof vindt hij belangrijk in zijn leven. Maar ook door het beleven en meegeven van waarden als respect, vooral voor het kwetsbare, eerlijkheid, verantwoordelijkheid, samenwerking, aandacht voor iedereen probeert hij die trouw aan zichzelf vorm te geven. Eigenlijk wil hij op die manier God een plaats geven in zijn leven.
Ook wil hij vertrouwen schenken aan anderen. De parabel van de zaaier roept ons op om te geloven in de ander. Hieraan heeft Karl zelf gewerkt als leider van de jeugdbeweging, waar hij de waarden die hij voor zichzelf belangrijk vindt heeft voorgeleefd en doorgegeven en dit zowel in de begeleiding van de kinderen als in het begeleiden van jongere leiding. Hij heeft er een fijne en trouwe vriendenkring aan over gehouden.
Tenslotte associeert Karl trouw ook met huwelijkstrouw. Gehuwden kunnen in hun huwelijkstrouw een geweldig voorbeeld zijn voor hun kinderen en hen op die manier zekerheid en geborgenheid bieden.

Na deze boeiende getuigenissen was de toon helemaal gezet voor erg verrijkende gesprekken in kleine groepjes, waar we commentaren bij de getuigenissen en extra inzichten rond dit thema met elkaar deelden. Rond 10.30 uur was de koffie klaar en konden we genieten van de lekkernijen die op ons stonden te wachten. In de Eucharistieviering van 11 uur werden de belangrijkste onderwerpen, die in de kleine groepjes besproken waren, kort toegelicht. Uiteindelijk was er na de viering nog uitgebreid de mogelijkheid om na te praten bij een lekker glaasje wijn of fruitsap.

naar boven ^