Driekoningenzingen 2010 en vroeger

Nieuws van onze missionaris

Zuster Raf Van Mechelen in Guatemala

Wie het werk van Zuster Raf wil steunen kan dit door overschrijving van een bijdrage:
- Rekening 000-0552606-94 van "Missieprocuur De Jacht", Naamsestraat 575 - 3001 Heverlee
Vermelding: "Raf Van Mechelen I.C.M. Guatemala"
- Wie een gift wil storten die fiscaal aftrekbaar is (vanaf € 30): rekening 000-0901974-68 van "Scheut Ontwikkelingssamenwerking", Ninoofsesteenweg 548 - 1070 Brussel
Vermelding: "Van Mechelen Raf, Project 02502009 AM Guatemala"

Adres: Zuster Raf Van Mechelen - Casa Paroquial - 17005 La Libertad - Petén - Guatemala

***

Op 2 maart 2009 bereikte ons onderstaande brief van Zuster Raf.

La Gloria , 17 januari 2009

Beste vrienden,

Zoals beloofd, hierbij het vervolg op mijn vorige brief.

Afgelopen november werd de driejarige cursus ‘gezondheidswerker’ afgesloten met een laatste lesweek, gevolgd door uitreiking van de diploma’s. ’s Zondags bezochten we de beroemde Maya-site van Tikal, en op maandag begon dan de laatste lesweek. Tussendoor werd er nog druk vergaderd en gerepeteerd voor de afsluitingsceremonie. Hoewel de laatste lesweek goed verliep, werd ze overschaduwd door het nieuws dat één van de cursisten, Agustin, twee weken eerder werd vermoord. Een brandende kaars bij zijn foto hield de herinnering aan Agustin levendig.

Donderdag was voor de 19 overblijvende cursisten de grote dag. ’s Ochtends arriveerde een kerkkoor uit één van de omliggende dorpen, met instrumenten waaronder de traditionele marimba, én in hun gevolg nog vele familieleden. Ook de familie van Agustin was uitgenodigd (dank zij de GSM). Zijn vrouw, met hun jongste kind van ongeveer 1 jaar oud, zijn moeder en schoonouders arriveerden diezelfde voormiddag. Iedereen was in de weer om alles in orde te brengen voor de dankviering in de namiddag en het feest en diploma-uitreiking ’s avonds. Na de eucharistieviering begon de plechtige uitreiking van de diploma’s. Voor velen was het even slikken toen de vrouw van Agustin zijn diploma ontving. Tijdens het feestelijke avondmaal kwamen de verborgen talenten van onze gezondheidswerkers naar boven: enkele fijne dankspeeches en geschenkjes voor de lesgevers en vertalers. Ook voor hen waren er cadeautjes: een T-shirt met het logo van ons project en een lijst voor hun diploma. De avond werd verder gevuld met muziek en sketches én een zelfgemaakt lied over de driejarige opleiding. ’s Anderendaags was er na het opruimen, nog een bijeenkomst met de laatste instructies en een evaluatie.

Na deze lesweek, ging ik zo snel mogelijk naar het dorpje van Agustin om de consultaties in de nu onbemande ‘unidad minima’ over te nemen. Omdat onze auto in panne stond, moest ik met de bus en dan nog eens 15 km te voet. Daardoor kon ik geen nieuwe medicijnen meenemen, maar zou ik me moeten behelpen met wat er nog aanwezig was. Aan de bushalte stond de schoonvader van Agustin, mét paard, me op te wachten. Daar was ik heel blij mee. Zo kon mijn rugzak te paard vervoerd worden. De tocht verliep niet zonder hindernissen. Ongeveer halfweg had er zich door een aardverschuiving, daar waar er vroeger een karrenspoor was, een rivier gevormd. Ik schat dat ik ongeveer 500 m door kniehoog water moest waden. Toen ik in het dorp aankwam, was de sfeer van onzekerheid en verslagenheid duidelijk merkbaar. Velen denken eraan elders te gaan wonen. Nergens kon ik iets over een mogelijk motief voor de moord op Agustin vernemen. De volgende namiddag vertrok ik langs dezelfde weg – m’n schoenen waren nog niet droog - terug naar La Gloria.

In december heb ik genoten van het bezoek van mijn twee zussen.

Beste vrienden, nogmaals veel dank voor uw steun en belangstelling en tot binnenkort!

Raf Van Mechelen ICM

***

Op 14 december 2008 bereikte ons onderstaande brief van Zuster Raf.

Dag lieve vrienden,

25/10/2008: Guatemala-stad
Gisteren ontving ik via de familie een e-mail over het meer dan geslaagde missieconcert van 19 oktober ! Dankzij de hulp van een medezuster kon ik ook de 35 foto’s van de uitvoering zien. Proficiat en heel veel dank aan de parochie, het St.-Ceciliakoor, het kinderkoor, de Driekoningenzangers, de djembéspelers, alle medewerkers die dit missieconcert mogelijk maakten en alle concertgangers. De grote opbrengst zal gebruikt worden voor ons gezondheidszorgproject en voor de vrouwenwerking.
Op dit moment zit ik ‘vast’ in de hoofdstad. Toen we afgelopen week naar de stad reden voor de vergadering van onze congregatie, liet de auto het onderweg afweten en de enige oplossing was met een takelwagen verder naar de stad te reizen. De auto staat nu enkele dagen in de garage voor reparatie, waardoor ik wat langer dan voorzien in de stad moet blijven.
De laatste tijd heeft het te veel geregend in Petén en Izabal. Rivieren zijn buiten hun oevers getreden, wegen en bruggen zijn beschadigd, waardoor Petén zo goed als onbereikbaar is geworden. Langs de krant en telefoon vernemen we hoeveel dorpen er onder water staan. Mensen moesten geëvacueerd worden, voedsel en drinkbaar water vormen een groot probleem. De pas gezaaide maïs is zo goed als verloren – dat wordt een magere oogst – en de enkele kippen en een varken die een gezin hier soms als ‘spaarpot’ bezitten, zijn veelal verdronken. De gevolgen van deze natuurramp zullen hier nog lang gevoeld worden. Door het slechte weer loop ik ook achter met bezoeken aan enkele dorpjes. Ik moet ook dringend beginnen aan de voorbereiding van de laatste lesweek van de gezondheidswerkers van 9 tot 14 november. Deze lesweek is de afronding van hun 3-jarige opleiding en als feestelijke afsluiter gaan we op daguitstap naar de beroemde Maya tempels van Tikal.

30/10/2008: La Gloria
Vorige zondag kon ik dan terug vertrekken naar La Gloria. Onderweg waren de sporen van de overstromingen nog duidelijk zichtbaar. Al bij al was de weg redelijk goed, slechts op 1 plaats leek de weg meer een rivier. Vanochtend ontving ik heel slecht nieuws: Don Augustin, onze gezondheidswerker van het dorpje Tierra Colorada werd gisteren vermoord. Hij laat een vrouw en 3 kleine kindjes na.(Hij stond op één van de dia’s.) Moorden zijn in Guatemala dagelijkse kost, maar ik dacht niet dat het in zulke afgelegen dorpjes ook zou gebeuren. Ik kan het nog steeds niet geloven. Tierra Colorada is voor mij het ‘verste’ dorpje, ongeveer 2,5 uur te voet. Het heeft een gezondheidspost, een ‘unidad minima’, waar consultaties plaatsvinden en medicijnen worden verkocht. Wie dat nu moet overnemen of hoe het daar nu verder moet, weet ik nog niet.
De drie lokaaltjes voor de vrouwenwerking en alfabetisering zijn sinds september in gebruik. Ze zijn functioneel en, naar onze normen, ook mooi. De lessen in ‘snit en naad’ en koken zijn volop bezig en hebben succes.

Ik denk dat het de eerste maal is dat ik op tijd ben om jullie een vredig kerstfeest te wensen en alle goeds voor 2009! En mag er ook meer vrede en rechtvaardigheid komen voor Guatemala en de rest van de wereld. Dag lieve vrienden, nogmaals veel dank, en tot ziens in 2009.

Raf Van Mechelen
I.C.M.

***

Het Missioconcert dat op 19/10/08 j.l. werd verzorgd door het Sint-Ceciliakoor en de groep "Driekoningenzingen" mag meer dan geslaagd genoemd worden.
Klik hier voor het verslag. Klik hier voor het fotoverslag.

***

La Gloria, 17 november 2008.

...Hoe kan ik jullie danken voor al dat "vrijwilligerswerk", voor dat geslaagd missieconcert! Ik heb al verschillende verslagen ontvangen over het meer dan gelukt missieconcert.... er werden tranen weggepinkt...
Heel hartelijk dank en tot ziens volgend jaar! Zuster Raf

La Gloria, 14 april 2008.

Aan de allerbeste sterzangeressen en sterzangers.
Onlangs ontving ik krantenknipsels uit het parochieblad. Zo vernam ik dat het groepje trouwe Driekoningenzangers (hoeveel jaren al?) serieuze versterking had gekregen! Heel, heel erg bedankt voor dit initiatief, de tijd eraan besteed, misschien de geleden koude en de grote opbrengst voor mensen van hier.
Natuurlijk ben ik nieuwsgierig om de nieuwe "koninginnen" te kennen. Volgend jaar kom ik op verlof!
Lieve mensen, nogmaals veel dank en tot ziens!
Heel hartelijk,

Raf Van Mechelen, ICM

Op de foto: dagelijkse watervoorziening voor alle huishoudelijk gebruik: koken, omwas, wassen, baden... Het water komt niet uit een kraantje.

***

La Gloria , februari 2008.

Beste vrienden,

2008 is niet meer zo "nieuw", en nu moet ik me nog haasten nog tijdig een zalig Paasfeest te wensen!
Ook hier lijken de weken te kort en zo blijft er wel eens wat werk liggen.

Afgelopen november sloten we het tweede jaar van de cursus gezondheidswerk af, waarin de volgende thema's werden behandeld:
- eenvoudige wondhechtingen en EHBO
- venerische ziekten
- gezinsplanning
- chronische ziekten
- mond- en tandzorg
- geneeskrachtige planten

Daarnaast bezoeken we om de 2 maanden de cursisten in hun eigen dorp en begeleiden hen bij het in praktijk brengen van de in de lesweken opgedane kennis. Bij deze bezoeken ben ik dan bij verschillende gezinnen te gast en telkens sta ik ervan versteld hoe armoedig deze mensen leven. Een doorsnee gezin, ouders en 5 of meer kinderen, beschikt over één simpele ruimte waarin wordt gekookt, gegeten en geslapen. Tegelijkertijd doet deze ruimte dienst als opslagplaats voor maïskolven en lopen de kippen, eenden en de hond van het gezin in en uit. Kleren zitten in een kartonnen doos of hangen over een waslijn. Niet verwonderlijk dat een ziekte zoals tuberculose hier nog veelvuldig voorkomt. Laatst was ik in een dorpje consultaties aan het houden. Ik riep: "de volgende". Antwoord van de sterk vermagerde man die aan de beurt was: "Ik ben ziek maar heb geen geld. Ik kan niet veel werken, ik ben direct moe." De man was al 9 maanden in behandeling voor tbc, zijn 2 kinderen van 4 en 6, van wie er eentje ook bloedarmoede had, waren al in behandeling. De moeder verkeerde gelukkig in relatief goede gezondheid. Het gezondheidscentrum verstrekt gratis geneesmiddelen, maar tbc genees je niet met medicijnen alleen, ook een gezonde voeding is noodzakelijk. En de prijzen voor voedsel zijn sinds vorig jaar sterk gestegen.

Volgende week begint de eerste lesweek van het derde en laatste jaar van de cursus Hopelijk is iedereen weer aanwezig. Het gebeurt wel eens dat er iemand afhaakt.

Een van mijn medezusters werkt aan een project voor vrouwen. Het eerste deel is een alfabetiseringsproject. Daarna willen we de vrouwen mogelijkheden om een eigen inkomen te verwerven bezorgen. Vanuit Spanje kwam er hulp om naaimachines aan te schaffen, maar daar is natuurlijk een geschikte ruimte voor nodig. Zo zijn we einde vorig jaar met de bouw van 3 lokalen begonnen voor naai- en kookcursussen én het alfabetiseringswerk. De laatste jaren hebben we telkens wat van de giften gespaard om dit project te kunnen realiseren. Intussen staan de muren bijna op dakhoogte!

De algemene toestand in Guatemala? Er is niet echt iets veranderd. Ontvoeringen, afpersen van geld met geweld, moorden...het blijft dagelijkse kost. De onzekerheid blijft, het lijkt wel een onoplosbaar probleem Sinds januari hebben we een nieuwe president, een sociaal-democraat. Gemakkelijk heeft hij het niet: na één maand wil men al resultaten, en dan vooral op het vlak van zekerheid en vermindering van de misdaad.

Lieve vrienden, ik hoop dat jullie je zo een beeld vormen van wat we hier trachten te verwezenlijken. Heel veel dank voor jullie sympathie en voortdurende steun. Zonder die steun zou dit alles niet mogelijk zijn.

Van harte en tot weerziens in 2009!

Raf Van Mechelen, ICM

Zuster Raf met op de achtergrond de Tikalruïne van de Maya's.

La Gloria, 16 augustus 2007

Dag Mijnheer Offergeld,
Uw foto van "driekoningenzingen" ligt naast mij. Proficiat! Wat een knappe prestatie! Wie doet het na? Waar haal je de energie? Heel, heel veel dank, ook in naam van zoveel mensen die rechtstreeks en onrechtstreeks van de omhaling zullen genieten. Naar 't schijnt is de kerk van Ranst heel mooi!
Hartelijke groeten,
Raf Van Mechelen I.C.M.

Dag beste vrienden,
Bedankt, bedankt, bedankt voor die grote som geld, voor het initiatief, de creativiteit, de tijd, de kou, de regen en het doen! Ook in naam van zoveel mensen die er rechtstreeks en onrechtstreeks van genieten, heel veel dank. Ook bedankt voor de gezellige, lange brief met allerlei nieuwsjes en de foto's. Waar halen jullie die koninklijke uitrusting? Intussen zijn de parochiefeesten voorbij en was het een succes veronderstel ik. Het programma ontving ik langs ons Anita.
Ik moet gaan geloven dat ik oud word, ik kan geen computer hanteren, maar zal proberen dat er een lieve zuster in de stad voor mij eens zal "surfen".
We zitten hier in de laatste maand van de kiesstrijd (9 september verkiezingen). Moorden, overvallen zijn dagelijkse kost.
Met de gezondheidswerkers doen we langzaam en hopelijk "zeker" verder. Volgende week hebben we "lesweek" en hopen dat iedereen er zal zijn.
Een slecht nieuws... een kindje van "mijn tweeling" is begin december overleden. Heel jammer. In juli zouden ze vier jaar worden. Een pot kokende mais stond op de grond, daar is 't kindje in gevallen... ernstig verbrand... enkele dagen thuis verzorgd... dan kwamen ze naar 't dispensarium bij mijn medezuster... gezien de slechte toestand stuurden we ze naar 't ziekenhuis waar 't kindje nog dezelfde dag overleed. 't Is heel spijtig. De moeder is terug in verwachting, 't is voor begin volgend jaar!
Nog veel dank voor jullie knappe prestatie.
Veel liefs,
Raf Van Mechelen I.C.M.

***

La Gloria , 19 mei 07.

Beste vrienden,
Misschien lukt het me dit jaar om mijn goede voornemens, een keer meer te schrijven, waar te maken. De maanden vliegen voorbij en er is altijd wel iets te doen.

Met de opleiding van de gezondheidswerkers gaan we langzaam verder, soms met veel plezier, dan weer met probleempjes.

De eerste lesweek van dit jaar zit er inmiddels op en was een groot succes. Thema deze keer was wondhechting en eerste hulp bij ongevallen. De eerste dag moesten de cursisten wonden leren naaien en knopen leggen. Na de theorie kreeg iedereen een "oefenlap": een dik stuk mousse met allerlei sneden: rechte, ronde, hoekige... en maar naaien, draadjes uitdoen, terug naaien, enz.

De volgende dag begonnen de activiteiten al om 4 uur 's ochtends. Om op "levend materiaal" te kunnen oefenen moesten er twee varkens worden geslacht. Na het ontbijt was er eerst een herhalingsles anatomie, daarna werden de varkens in stukken gesneden en werd er aan drie grote tafels geoefend. Er was veel ijs voorzien om het vlees goed te houden. Zo werd er de hele dag geoefend: naaien, draadjes uitdoen, opnieuw naaien. De varkenshuid zat vol draadjes. De volgende twee dagen stond er varkensvlees op het menu. Op 't einde van de lesweek ontving iedereen het nodige materiaal om in hun gemeenschappen aan het werk te kunnen gaan. Iedereen ging tevreden naar huis. Niet elke lesweek verloopt zo vlot.

Op het moment is het snikheet, ook 's nachts koelt het nauwelijks af. Alles is droog. Daarbij komt ook nog de rookhinder: om de velden proper te maken wordt alles afgebrand. Ook stukken bos worden met opzet in brand gestoken, het tropisch regenwoud verdwijnt zienderogen.
Overvallen, moorden, ontvoeringen nemen toe. Op 9 september zijn er verkiezingen. De verkiezingsstrijd is op gang gekomen. Er zijn enkele nieuwe partijen bijgekomen en iedereen belooft hetzelfde: veiligheid, gezondheid, onderwijs voor iedereen en meer werkgelegenheid. Of ze het zelf geloven??

Zo, dat was het weer vanuit La Gloria.
Hartelijke groeten.
Raf Van Mechelen. I.C.M.

***

La Gloria, voorjaar 2007

Beste vrienden,
2006 is voorbij gevlogen en ook 2007 belooft een goed gevuld jaar te worden. Tijd dus voor een overzicht. Zoals jullie zich misschien wel herinneren, leid ik al enkele jaren een basisgezondheidszorgproject in de provincie Petén, in het noorden van Guatemala, niet ver van de beroemde Mayatempels van Tikal en dicht bij de grens met Mexico. Doel is om alle, vaak in de jungle geïsoleerde dorpjes van de streek te voorzien van een “gezondheidseenheid”, een ruimte geschikt om consultaties te houden en medicijnen op te slaan, en lokale mensen tot “gezondheidswerker” op te leiden. De volledige cursus loopt over 3 jaar, met verspreid over het jaar 6 lesweken, telkens rond een bepaald thema. De cursussen vinden plaats in La Gloria – La Libertad. Dat betekent dat de deelnemers telkens een week van huis zijn. De cursussen worden gegeven door 2 Amerikaanse dokters, bijgestaan door Qeqchi tolken.

In 2006 werd ons project uitgebreid in 8 nieuwe dorpen. Dus startte ik in januari met de opleiding van 33 nieuwe gezondheidswerkers, allen Qeqchi indianen waaronder 7 vrouwen. Als er vrouwen deelnemen brengen die meestal ook hun kinderen mee, waarvan de oudsten dan op de kleintjes (vaak nog baby’s) moeten passen. Tijdens de eerste lesweek nam ik een groepsfoto, met de stille hoop dat over 3 jaar de groep nog volledig zou zijn. Helaas, intussen zijn er al 4 die afhaakten: één verhuisde, één emigreerde naar de Verenigde Staten en de twee anderen stopten om onbekende redenen. De eerste lesweek van 2007 vindt in februari plaats met als thema “wondhechtingen”.

Er zijn nu zo’n 14 dorpjes die ik regelmatig ga bezoeken. Eén van de nieuwe dorpjes is Tierra Colorado (gekleurde aarde), een dorp dat officieel niet bestaat omdat het in beschermd natuurgebied ligt, hoewel er al ruim 6 jaar mensen wonen, en omdat het officieel niet bestaat is er ook geen school. De eerste keer bezocht ik het dorp in het droge seizoen: vanaf de “grote” weg is het nog 15 km over een karrenspoor of 2 uur per auto! In het regenseizoen wordt het pas echt een onderneming: na 5 km moest ik de auto achterlaten en kwam de lokale gezondheidswerker me met een paard – om de bagage te dragen – tegemoet. Vandaar ging het dan te voet verder, zo’n 3 uur stappen.

Eind november organiseerden we hier in La Gloria voor de omliggende dorpen een driedaagse rond mond- en tandzorg. De tweede dag werd er van 7 uur ’s ochtends tot 7 uur ’s avonds door 3 man gewerkt. In totaal werden er 103 patiënten behandeld: tanden vullen, tandplak verwijderen, enz.

Om de inzet van de gezondheidswerkers èn de gezondheidswerkers in spe, te belonen en met Kerst en Nieuwjaar in aantocht, organiseerden we in november ook nog een feestelijke driedaagse ontmoeting. Er waren allerlei activiteiten en wedstrijden. Iedereen keerde voldaan naar huis, ik ook.

Tot zover het korte overzicht van wat er hier in La Gloria – La Libertad zoal gebeurt.

De algemene toestand in het land is niet al te rooskleurig. Overvallen en moorden zijn dagelijkse kost. In 2006 werden meer dan 500 vrouwen vermoord. Daders worden bijna nooit gevonden. Er is angst en onzekerheid bij de bevolking. Dit jaar zijn er presidentsverkiezingen, maar zullen die wezenlijk iets veranderen?

Graag wil ik alle lieve mensen die op één of andere manier ons project steunen danken. Dank voor de financiële steun die ik spontaan mag ontvangen, dan voor de belangstelling voor de mensen hier.

Raf Van Mechelen I.C.M.

***

Dit jaar (2007), op Driekoningendag zelf, trokken onze zangers opnieuw de straat op en zongen ten voordele van Zuster Raf Van Mechelen, die in Guatemala haar missiewerk in de gezondheidszorg blijft uitoefenen.
Op 10 januari beliep de opbrengst 1054 euro, bedrag dat integraal aan Zuster Raf wordt overgemaakt.
Veel dank aan alle milde gevers en aan de “koningen” die regen en wind moedig trotseerden, een knappe prestatie van onze dynamische 60- en zelfs 80-plussers, Simonne, Maria, Irène, Jacqueline en Henri. Jammer dat ze niet alle straten konden aandoen. Misschien krijgen ze volgend jaar wat hulp?

***

naar boven ^